หนัง Love - เลิฟ

เรืองนี้ก็เข้าไปดูแบบสุ่มมันเป็นหนังอินดี้แบบเรียบจัด สัญชาติอะไรสักอย่างไม่แน่ใจ ใครที่ไม่ใช่สายหนังแนวนี้รับรองได้ 20 นาทีคุณลุกออกแน่นอน ส่วนตัวผมเองช่วงแรกๆคือหลับ พยายามฝืนให้ตื่นแล้วแต่ไม่ไหวจริงๆ เป็นหนังแนว คุยทั้งเรื่อง

เอาด้านเนื้อเรื่องก่อน คือเนื้อเรื่องนี้ไม่ได้แย่ขนาดนั้น แต่ประเด็นคือ มันไม่เห็นจะมีอะไรเลย มันมีแหละ แต่เท่าที่ดูคือไม่ได้รู้สึกอะไรกับเรื่องราวนี้ขนาดนั้นโดยรวม คือเราจะให้คนทุกคนรู้สึกกับเรื่องราวเรื่องนึงไม่ได้หรอก อันนี้ใช่ แต่พอมันเป็นภาพยนตร์อะ มันสามารถทำอะไรได้หลายอย่างให้จากเรื่องธรรมดาๆ ให้กลายเป็นเรื่องที่คนรู้สึก "ตึ้ก" กับมันได้เสมอ แต่เรื่องนี้ไม่ใช่ การเดินเรื่องช้ามาก พูดเยอะเกินไป ทั้งเรื่องมันก็มีแต่คุยกันนั้นแหละ ทั้งเรื่อง มันมีหลายตอนที่บทหรือเนื้อเรื่องจะทำให้คน ตึ้ก ได้แต่ก็ทำไม่ได้ จะมีเรื่องของตัวผู้ชายที่เป็นเกย์นี่รู้สึกว่าทำได้อารมณ์ที่สุดละ

การดำเนินเรื่องนั้นก็เนิบๆ คือมันช้ามาก แล้วหนังมันเกือบ2ชั่วโมงอะ คุยกันอย่างเดียวเกือบ2ชั่วโมง ทรมาณคนดูจัด 555 กว่าจะเข้าเนื้อๆนี่ครึ่งเรื่องละ รำกันมาอย่างนานกว่าจะรู้เรื่อง แต่ถ้าว่าเนื้อเรื่องมันบ๊งไหม ก็ไม่นะ คือเนื้อเรื่องมันเรียบและเมคเซ็น แค่มันน่าเบื่อเฉยๆ หนังมันดูจืดมาก มันไม่ใช่หนังประเภทบันเทิงใจ อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน ฟิลแบบ คุณจะให้เราดูเรื่องนี้เพื่ออะไร? เราจะได้รับอะไรจากเรื่องนี้บ้าง? ตัวเนื้อเรื่องที่เป็นแกนหลักคือดูเสร็จแล้วก็ อ่อ ครับ เข้าใจครับ แล้ว? มันรู้สึกอย่างนั้นอะนะ55

ด้านงานภาพ อันนี้ต้องบอกเลยว่า จริงๆหนังประเภทนี้ ถ้าบทมันเนิบเนื้อเรื่องมันเรียบ งานภาพมันควรจะส่งเสริม ควรจะจัดจ้าน แต่อันนั้นไม่เลย งานภาพธรรมด๊า ธรรมดา แบบ ใครมีกล้องก็ถ่ายได้อะ แบบนี้ ซีนที่ควรทำให้รู้สึก ตึ้ก ได้งานภาพก็ห่วยแตกเลย แทนที่จะจับอารมณ์นักแสดง แต่ดันไปใช้จับด้านหลังนักแสดงแถมแบ็คกรานว์เป็นถังขยะอีก ดูแล้วหงุดหงิดจัด